vandaag met twee van mijn beste vrienden uit Heerenveen dan toch nog een rondje tsjerkepaad gedaan.
Bij de start was er net een stortbui gepasseerd met veel water en ook nog donder, maar verder is het weer heel aardig gebleken.
Rond één uur vanuit Heerenveen richting Koudum gereden, had ik bovenaan mijn lijstje staan. Toen we door Tjerkgaast reden, je moet daar letterlijk om het kerje heen manoevreren, zagen we dat ze daar net op dat moment openden. Dat konden we natuurlijk niet negeren, en zo was dit onze eerste kerk van vanmiddag. De kerk is van net na 1700, en is van binnen sfeervol te noemen. In het koor staat een mooie preekstoel, met zeer fraai houtsnijwerk. Probeer het maar eens zelf zo te krijgen sprak onze vrijwilligster/gastvrouw. Nou dat wisten natuurlijk al: dat is voor bijna niemand weggelegd, zoiets te kunnen. Rondom deze preekstoel een aantal zerken. En boven de ingang de stichtingssteen van 1703. We mochten ook nog even boven kijken (speciaal de deur even van het slot voor ons), een mooi zicht op de kerkruimte vanaf daar.
Koudum heeft zijn kerk net helemaal gerestaureerd, het ziet er allemaal weer piekfijn uit. Een mooi interieur uit een eerdere kerk is hergebruikt in dit 19e eeuwse gebouw. Ook hier de kansel als blikvanger. Ter verhoging van de sfeer werd het orgel ook nog bespeeld. Een flesje Koudumer wijn gekocht bij het echtpaar dat ons ontving. Geen grafstenen hier, maar een erg mooie kerk van binnen.
Noordoostwaards naar it Heidenskip. Het nederzettinkje Brandebuorren heeft een eenvoudig kerkje, dat daar mooi ligt aan het schilderachtige buurtje, met aardige oude huisjes aan beide zijden van het water. Ze hadden er een hele uitstalling van de geschiedenis van deze streek in de consistorie, met onder andere gegevens van het voormalige Klooster van St.Ursula. "Atmospheric" dit kerkje. Niet oud - maar héél curieus.
Zo mogelijk nog curieuzer was het kerkje van Nijhuizum, een stukje buiten het grondgebied van Workum. Begonnen als katholiek godshuis, naar het schijnt - in het kerkje hangen actes omtrent de overgang eind 18e eeuw. Twee zerkjes, ze staan in het boek van Hessel. Het hek, snijwerk van de categorie naieve volkskunst, van de dooptuin heeft een naam die ik dacht te zullen onthouden, een Ylstra, naam en patroniem toch vergeten.
In Parrega, met zijn forse zadeldaktoren en oud kerkgebouw, een kleine teleurstelling: ondanks de toezegging in de Tsjerkepaadgids van openstelling was de zaak op slot, hetzelfde gold voor het nabijgelegen Hieslum. Ook in Dedgum dreigden we voor de dichte deur te moeten blijven staan, maar hier kwam de kosteres gelukkig aanlopen, en die wilde voor ons best de deur even openen. Zij begreep ook niet waarom in de gids vermeld stond dat deze kerken open zouden zijn, maar we waren haar dankbaar voor de service! De kerk is dringend aan restauratie toe. Hij is van 1889, maar ook hier weer vele oudere elementen in het interieur. In ieder geval wat mij betreft de mooiste preekstoel van deze dag, gemaakt rond 1700.
Toen naar Blauwhuis, waar we een zeer enthousiaste koster troffen. De kerk is onlangs gerestaureerd en is weer een lust voor het oog. Mooie elementen, ook veel namen van schenkers, Hettinga, Galama, ga zo maar door. De consistorie (heet dat bij RK kerken ook zo) is helemaal in Jugendstil-stijl - mooi hoor !!! Ook het kerkhof is een attractie op zich, vele bezienswaardige grafmonumenten.
Het was al half vijf geweest ondertussen, maar Westhem was zo dichtbij! Dit kerkje ligt zo prachtig in het landschap, en de zon scheen er net zo gul op, geweldig. De toren is zeer oud, het kerkje zelf van 1708. Binnen liggen vier Ykemazerken, die zijn bij de restauratie opgedoken. Ze zijn zeer gaaf, behoudens uitgehakte wapens en functies, en staan met een afbeelding in de dikke De Walle. Het was hier nog redelijk druk, ondanks het feit dat het bijna vijf uur was.
We zouden in Oudega even koffie drinken, maar de kerk was ook nog open. Van binnen zo verrassend ruim. Ook onlangs gerestaureerd. Een enthousiaste vrijwilliger legde ons uit dat het hele gebied hier de afgelopen eeuwen droge voeten heeft gehouden dankzij een aantal zandruggen, waarvan die van Sandfirden de hoogste is. Weer wat geleerd, wist ik niet, heb altijd gedacht dat het hier steeds ploeteren was om de zaak droog te houden. Veel te zien hier: twee gebrandschilderde ramen van Ype Staak, redelijk wat zerken (Hoytema's en predikanten), en een orgel.
Bij elkaar acht kerken betreden op één middag (dat aantal is wel eens kleiner geweest
), en een rondrit door één van de mooiste gedeeltes van Friesland, met steeds wel één of meer meren in het zicht ...Gegeten in Joure, restaurant "De Jouster toer" - jawel tegenover de kerk. Een goed adresje, mooi eten, en natuurlijk ook lekker eten!
groetjes, Andries.
daar ben ik nog veel te jong voor volgens mijn kinderen...
